بانک مقالات جغرافیا

خشکي و خشکسالي دو واقعيت انکارناپذير شرايط اقليمي منطقه موردمطالعه مي باشند که هرگونه برنامه ريزي و آينده نگري بدون توجه به آنها منجر به شکست خواهد بود. پديده خشکسالي منطقه ايرانشهر ماهيتي اقليمي دارد و عمدتا از ناهنجاري ها و بي نظمي هاي ايجاد شده در بارش بوجودمي آيد. منطقه ايرانشهر که يکي از قطب هاي مهم کشاورزي، جمعيتي و صنعتي در سطح استان سيستان و بلوچستان محسوب مي شود، با داشتن شرايط خاص اقليمي از نظر بروز پديده خشکسالي و آثار ناشي از آن در کاهش محصولات از نظر سطح زير کشت و ميزان توليد تاکنون خسارات زيادي را از اين راه متحمل شده است. اين منطقه از جنوب شرق کشور مانند اکثر مناطق ايران، از نظر بارش هاي سالانه، فصلي و ماهانه داراي ضريب تغييرات بالايي است. با توجه به شاخص استاندارد بارش (SPI)، در ايستگاه ايرانشهر 14 دوره (سال هاي آماري 84-1358)، در ايستگاه دامن 14دوره (سال هاي آماري 84-1359)، در ايستگاه بمپور 19 دوره (سال هاي آماري 84-1349) و در ايستگاه گلمورتي 12 دوره خشکسالي (سال هاي آماري 84-1363) اتفاق افتاده که عواقب وخيمي را براي منطقه بدنبال داشته است.
اين تحقيق درصدد است تا با استفاده از شاخص SPI، نسبت به تعيين تغييرات بارش سالانه و فراواني دوره هاي ترسالي و خشکسالي فصلي ايستگاه هاي منطقه مبادرت ورزد تا بتوان راهکارهاي مقابله بااين پديده را جهت کاهش خسارات ارايه داد.

 نسخه قابل چاپ