بانک مقالات جغرافیا

مدل هاي توليدكننده وضع آب و هوا در سال هاي اخير كاربردهاي فراواني پيدا كرده است از جمله توليد داده هاي آب و هوايي، با بكارگيري سناريوهاي مختلف انتشار گازهاي گلخانه اي مربوط به مدلهاي گردش عمومي جو مي باشد. با استفاده از توليدكننده هاي وضع آب و هوا مي توان خروجي مدلهاي گردش عمومي جو را ريزمقياس نمود. يکي از اين مدل ها لارس مي باشد. در اين مقاله به بررسي عملكرد مدل لارس در مدلسازي داده هاي هواشناسي ايستگاه هاي استان گلستان در دوره 2007-1993 پرداخته شده است. متغييرهاي مورد بررسي شامل دماي حداقل، دماي حداكثر، بارش و ساعت آفتابي مي باشند. نتايج حاصل از محاسبه ميانگين خطاي مطلق مدلسازي در ماه هاي سال نشان داد که بيشترين خطا مربوط به ساعت آفتابي مي باشد اما متغييرهاي بارش و دماي حداقل و حداكثر با دقت خوبي مدلسازي شده اند. بيشترين خطاي ساعت آفتابي در ايستگاه گرگان به ميزان 0.6 ساعت و بيشترين خطاي بارش در كلاله به ميزان 6.1 mm مي باشد. در مورد دماي حداكثر، بيشترين خطا در مراوه تپه به ميزان 0.5 و دماي حداقل در آق تقه به ميزان 0.4 درجه سانتي گراد مي باشد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه بطور كلي عملكرد مدل لارس در مدلسازي متغييرهاي هواشناسي ايستگاه هاي تحت بررسي مناسب است و مي توان از آن جهت بازسازي داده هاي ايستگاه ها در دوره گذشته و يا تطويل اين داده ها به دوره آينده بهره جست. همچنين مي توان از آن در جهت ارزيابي اقليم آينده استان در مقياس محلي استفاده نمود.

 نسخه قابل چاپ