بانک مقالات جغرافیا

پديده زمين لغزش يکي از عمده بلاياي طبيعي است که همه ساله خسارات مالي و جاني زيادي در پي داشته و هزينه فراواني براي بازسازي مناطق آسيب ديده بر بودجه کشور تحميل مي کند. پهنه بندي خطر زمين لغزش که با هدف تقسيم بندي نواحي مورد مطالعه به پهنه هاي با خطرات متفاوت با توجه به عوامل موثر مي باشد، مي تواند تا حدودي جلوي خسارات زيادي را بگيرد. منطقه جاجرود واقع در شمال شرق تهران به دليل موقعيت جغرافيايي و ويژگيهاي طبيعي و زمين شناسي آن يکي ازمناطق مستعد کشور نسبت به وقوع زمين لغزش و ساير پديده هاي مرتبط با لغزش دامنه ها مي باشد. با توجه به اينکه سد لتيان به عنوان يکي از مهمترين منابع تامين کننده آب کلان شهر تهران و همچنين دشت ورامين در حوضه جاجرود قرار گرفته است، وقوع حرکات دامنه اي اين منبع مهم را با خطر جدي مواجه نموده است. لذا لازم است موضوع بررسي و راهکارهاي کاهش خسارات پيشنهاد گردد. در اين تحقيق با توجه به اهميت لغزش در حوضه يک مدل کمي- کيفي براي پيش بيني خطر بالقوه لغزش تهيه شده است تا بتوان بر اساس آن استعداد لغزش را بر مبناي درجات مختلفي چون خيلي کم، کم، متوسط، زياد و خيلي زياد پهنه بندي نمود. با توجه به اينکه بين زمين لغزش ها و عوامل موثر بر آنها رابطه خطي وجود ندارد، لذا با نگرش هاي آماري معمول نمي توان تمام مسائل را حل نمود. از اين بابت مدل تحليل سلسله مراتبي شرايطي را فراهم مي نمايد تا بتوان نقشه پهنه بندي خطر لغزش را باجزئيات بيشتري تحليل نمود. در تحقيق حاضر جهت پهنه بندي خطر زمين لغزش از مدل تحليل سلسله مراتبي استفاده شده است. نتايج حاصل نشان داد که بيش از 62 درصد از مساحت حوضه جاجرود در پهنه هاي خطر زياد و بسيار زياد لغزشي واقع شده است.

 نسخه قابل چاپ