بانک مقالات جغرافیا

فرايند مشارکت زنان در روند تحول جوامع روستايي ايران طي ساليان اخير روند صعودي به خود گرفته است و انتظار ميرود با افزايش سطح سرمايه اجتماعي در اين نواحي بر مشارکت پذيري اين بخش از جامعه روستايي افزوده گردد. در اين مقاله تلاش شد تا ميزان اثرگذاري شکل گيري سرمايه اجتماعي بر فرايند مشارکت زنان در فعاليتهاي مختلف در نواحي روستايي مورد بررسي قرار گيرد. روش تحقيق در اين مطالعه توصيفي- تحليلي است كه بخش عمده اي از داده هاي آن بر اساس مطالعات ميداني از سطح منطقه جمع آوري شده است. جامعه آماري تحقيق 1315 خانوار که با روش کوکران 250 خانوار به عنوان نمونه تعيين و به روش نمونه گيري تصادفي سيستماتيک انتخاب شده است. يافته هاي مطالعه بر اساس نتايج به دست آمده از آزمون رگرسيون چندمتغيره نشان ميدهد که شدت تاثير متغير سرمايه اجتماعي بر مشارکت زنان روستايي 0.610 است که بيانگر تاثير متوسط و مثبت سرمايه اجتماعي بر مشارکت پذيري زنان روستايي مي باشد. سرمايه اجتماعي بيشترين تاثير را در ميزان شکل گيري انواع مشارکت زنان در روستاها داشته است، به طوري که به تنهايي 38.8 درصد از تغييرات مشارکت را تبيين ميکند. از سوي ديگر رابطه قوي بين سرمايه اجتماعي و انواع مشارکت در سطح روستاهاي منطقه وجود دارد. با توجه يافته ها، راهكارهايي شامل تجهيز و سرمايه گذاري در امور اقتصادي روستاها، آموزش زنان و دختران روستايي، تشكيل بانك اطلاعاتي براي شناسايي قابليتهاي زنان روستايي، ارتقاي آگاهي هاي آنان نسبت به حقوق، توانمندي ها و استعدادهاي خود و مزاياي مشاركت در جامعه از طريق آموزش و رسانه هاي گروهي و غيره پيشنهاد شده است.

 نسخه قابل چاپ