بانک مقالات جغرافیا

احتمالا مهمترين مکانهاي مذهبي مقدس براي زرتشيان ايران، پس از آتشکده ها، زيارتگاههايي است که در نزديکي عقدا، اردکان، مهريز و شهر يزد (همگي دراستان يزد) قرار دارند. اين مقاله اهميت و ويژگيهاي جغرافيايي – فرهنگي اين مکانهاي تاريخي و مذهبي را مورد بحث قرار مي دهد. در حالي که اين مکانها همه ساله به وسيله صدها نفر از زرتشيان زيارت مي گردد ولي آنها را تنها به عنوان مکانهايي مقدس از ديدگاه نيايشي نمي توان تلقي نمود. اگر چه ما هنوز شواهدي مکتوب در دست نداريم که نشان دهد اين مکانها در طي دوره هاي تاريخي با نقش خاص و يگانه اي مورد استفاده قرار مي گرفته اند، اما با اين وجود احتمال زيادي وجود دارد که از آنها به عنوان ايستگاها و اقامتگاههاي موقتي در شرايط خاص، مثلا در حين مهاجرت زرتشيان به سمت شرق، استفاده مي شده است. احتمال دارد که چنان شرايطي بارها در طول بحرانها و فشارهاي سياسي و اجتماعي اتفاق افتاده باشد. وجود لهجه هاي متفاوت در بين اقليت زرتشتي يزد، اردکان و تفت مي تواند شاهدي باشد بر اين حالت گذرکاه بودن و نقش ايستگاهي منطقه دور افتاده و مرکزي يزد در مهاجرتهاي ادواري اين مردم از بخشهاي مختلف ايران زمين به سمت هندوستان.

ريشه پيدايش اين اماکن هر چه باشد، اين مکانهاي مقدس در حال حاضر پايگاههايي را در دامن طبيعت جهت گردهمايي و همبستگي، زنده کردن ياد و خاطره فداکاريهاي گذشتگان، شادماني و در نهايت نيايش خداوند در پيوند با طبيعت براي اين آخرين بازماندگان ايران کهن فراهم مي آورد که شناخت هر چه بيشتر و نيز حفظ و نگاهداري آنها را به عنوان يک ميراث فرهنگي ضروري مي نمايد.

 نسخه قابل چاپ