بانک مقالات جغرافیا

جامعه روستایی ایران طی چندین هزار سال مبارزه با عوامل مختلف طبیعی در تامین نیازهای خود از زمین، همواره راهکارهای مناسبی را جستجو کرده تا طی تقسیم کاری نهادینه شده قادر شود با اطمینان به اهداف خویش دست یابد و نیز می کوشیده است خمات مربوط به محیط اقتصادی و فنی خویش را، به طریقی خودجوش نماید. در این مسیر، جامعه خود را به سه بخش : ۱- مقدم،(زارعین)  ۲- پشتیبانی، (خدمه یا خوش نشینان روستا) و ۳- ستادی، (ارتباط درون با بیرون) تقسیم کرده، قرنها و نسلها، هرچند با پیشرفتی محدود، به زندگی خود ادامه داده است.

با شروع اصلاحات ارضی، بخشهای آغازی و نهایی، درهم ریخت، خدمه روستا تارومار شدند، ارتباط درون و بیرون ده برهم خورد، و در نتیجه آن، زارع بدون پشتیبان مطمئن و ارتباط درست با بیرون، تنها ماند و رکود روز افزون بر نتیجه کار زراعت مستولی شد.

دولتها در طی این دوران سعی کردند، ماموران خود را جانشین آن دو بخش نمایند. اما تابحال که موفق نبودند.

مقاله کوشیده است تا با بررسی کم و کیف زندگی خوش نشینان (خدمه پشتیبانان محلی تولید روستایی)مشخصات جانشینان متخصص آنان را نیز بررسی نماید.

 نسخه قابل چاپ