بانک مقالات جغرافیا

تنوع اقليمي موجب پيدايش مراتعي با کيفيت پوشش گياهي در مناطق مختلف کشور ديده گرديده است. بنابراين بايد انتظار داشت که نظامهاي بهره برداري از انواع مرتع داري تنوع باشد. مقاله حاضر اين نظامها را طبقه بندي کرده و به شرح آن پرداخته است. اقوامي که در نقاط مختلف ايران به دامداري مي پردازند، متناسب با نوع مرتع موجود، شيوه هاي گوناگوني را براي بهره برداري اتخاذ کرده اند. اين شيوه ها روابط تکنيکي و انساني را در بهره برداري از مراتع شامل مي شود و در مجموع يک نظام بهره برداري را شکل مي دهد. در اين مقاله سعي شده است که اثرعوامل طبيعي بر نظامهاي بهره برداري از مراتع ثابت شود ولي اثرعوامل ديگر از قبيل مسائل تاريخي، فرهنگي و تراکم جمعيت بي اهميت تلقي نشده است. اگر دو قوم را در يک اقليم يکسان يافتيم که در نظامهاي بهره برداري از مرتع دچاراختلاف هستند، بايد متوجه عوامل ديگر باشيم. مثلا ممکن است ساخت فرهنگي آن دو قوم متباين بوده که در برخورد با يک اقليم مشخص واکنشهاي متفاوتي داشته اند.

 نسخه قابل چاپ