بانک مقالات جغرافیا

در اين مطالعه به منظور بررسي الگوهاي زماني و مکاني بارش هاي روزانه داده هاي 22 ايستگاه سينوپتيک و کليماتوژي منطقه غرب ايران (شمال غرب تا جنوب غرب) طي يک دوره آماري20 ساله (1971تا 1990) مورد استفاده قرار گرفته است. بدين منظور ابتدا با استفاده از روش آماري تحليل عاملي، ماتريس بارش هاي روزانه ايستگاه هاي مذکور، ناحيه بندي گرديد.آن گاه بر اساس نتايج تحليل عاملي، پنج ناحيه بارش روزانه به نام هاي مرکزي، ناحيه شمال غربي، ناحيه جنوب غربي، ناحيه خزري (شمال شرقي) و ناحيه شرقي، مشخص گرديد. سپس الگوهاي سينوپتيک حاکم بر هر از نواحي بارش فوق بر اساس نقشه هاي سينوپتيک کوچک مقايسه اطلس هاي روسي در سطح 500 هکتوپاسکال و سطح زمين، شناسايي و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج اين بررسي، حاکي از وجود اختلافات معني دار در الگوي مراکز کم ارتفاع فرود موج کوتاه، محور فرود (سطح 500 هکتوپاسکال) و مراکز کم فشار، شدت فعاليت، فراواني وقوع و مسير حرکت آن ها (سطح زمين) در بين نواحي بارش مي باشد.