بانک مقالات جغرافیا

خشكسالي يكي از بلاياي طبيعي است كه در مقايسه با ساير بلاياي طبيعي از نقطه نظر ميزان، شدت، طول مدت واقعه، گسترش منطقه، تلفات جاني، خسارتهاي اقتصادي و اثرات بلندمدت از بالاترين درجات برخوردار است. در دهه‌هاي اخير از ميان حوادث طبيعي كه زندگي انسان را بر روي كره خاكي تحت تاثير قرار داده است، فراواني خشكسالي بيش از ساير حوادث مي‌باشد. به طوري كه تعداد كل آسيب ديدگان از خشكسالي طي سالهاي 1966 تا 1988 بالغ بر يك و نيم ميليارد نفر برآورد شده است كه 52 درصد آسيب ديدگان از كل بالاياي طبيعي را تشكيل مي‌دهد. خسارت‌هاي خشك سالي عمدتا به صورت كاهش عملكرد مراتع، كاهش توليد محصولات زراعي به ويژه ديم، كاهش منابع آب كشاورزي و شرب، كاهش منابع اب سطحي و زيرزميني، طغيان آفات و بيماري‌هاي گياهي و دامي، افزايش مهاجرت و در نهايت اثرات سوء زيست محيطي، اقتصادي و اجتماعي ظاهر مي‌شود كه توسعه پايدار منطقه را مورد تهديد قرار مي‌دهد. در اين مقاله كه انعكاس دهنده بخشي از تحقيقات و مطالعات انجام شده بر روي پايش و پيش آگاهي خشكسالي مي‌باشد، ابتدا موضوع رخداد خشكسالي و روشهاي معمول پايش آن بررسي شده، سپس خشكسالي سالهاي زراعي 79-1378 و 80-1379 از نظر ابعاد خسارتهاي وارده و تعيين بعضي از شاخص‌هاي قابل دسترس براي استان يزد مورد بررسي قرار گرفته است. همچنين وضعيت خشکسالي در اين سال ها در ساير استان هاي کشور نيز با مقايسه شاخص هاي پيشنهادي، ارزيابي شده است.

 نسخه قابل چاپ