پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
پنج شنبه 7 اردیبهشت 1391 9:45 AM
| 3 : تحقيقات جغرافيايي تابستان 1382; 18(2 (پياپي 69)):49-61. |
| بررسي رابطه دو فن آوري باستاني بيابان زدايي: بندسار و قنات |
| عرب خدري محمود,حكيم خاني شاهرخ |
|
آب و آبياري اهميت بسيار زيدي در ايران داشته و ايرانيان با ابداع شيوههاي مختلف خدمات ارزشمندي به توسعه فنون آبيابي و ذخيره آب كردهاند. اين ابتكارات عمدتا به دليل خشك و نيمهخشك بودن آب و هوا در اكثر نقاط ايران و كمبود رودخانههاي دايمي بوده است. در واقع نياكان ما با تامين آب، امكان استقرار در مناطق خشك را به وجود آوردهاند و توانستهاند با گسترش كشاورزي بيابانها را آباد كنند. در اين مقاله از ميان فنون مختلف مربوط به آب و آبياري كه در ايران متداول بوده است، دو روش بندسار و قنات و ارتباط آنها با يكديگر تشريح ميشود. بندسارها كرتهاي بزرگي هستند كه در استان خراسان براي استحصال سيلاب و كشت سيلابي برخي از محصولات ساخته شدهاند. بيش از 80 درصد آب وارد شده به اين كرتها صرف تغذيه آبخوانها ميشود. قناتها كه مجاري زيرزميني براي هدايت آبهاي زيرزميني به سطح زمين هستند تابع وضعيت آبهاي زيرزميني بوده و از بندسارها تاثير ميپذيرند. در مقابل آب مازاد قنوات در زمانهاي پرآبي و فصول سرد ميتواند صرف آبياري اين كشتزارها شود. به اين ترتيب نياكان ما نظامي براي بهرهبرداري پايدار از منابع آب اين مناطق ايجاد كردهاند كه ميتواند سرمش مناسبي در حل بحران آب زيرزميني و ساير موارد مرتبط باشد. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
