بانک مقالات جغرافیا

در اين مقاله به برنامه ريزي توسعه انواع خدمات روستايي در جنوب استان اردبيل توجه شده و به همين منظور و در جهت دستيابي به پاسخ سوال اصلي اين تحقيق، عوامل موثر در نظام توزيع خدمات براي رسيدن به الگوي بهينه، بررسي، ارزيابي و شناسايي شده است.
خلاي خدماتي در سطح ناحيه، بويژه در شمال و جنوب، و بيشتر در سطح دوم يعني بعد از شهرستان (مراكز بخش) وجود دارد. الگوي پيشنهادي، ارايه انواع خدمات بر اساس سلسله مراتب جغرافيايي و فضايي صورت گرفته است، به طوري كه روستا به عنوان كوچكترين و ناحيه در حكم بزرگترين واحد جغرافيايي مورد توجه بوده و منظومه روستايي و خرده ناحيه نيز بين اين دو واقع شده اند. هر واحد جغرافيايي در راستاي تحقق توسعه روستايي، از انواع خدمات زيربنايي و روبنايي بهره مند مي گردد.
اگرچه هدف اصلي اين مقاله، ارايه الگوي بهينه خدمات در راستاي بهبود و تامين رفاه روستاييان بوده است، ولي مهمترين اقدام در كنار اين برنامه، بهبود شرايط اقتصادي روستاييان است و تا زماني كه به روستاها به عنوان محل زيست و سكونت انسان از يك طرف و مكانهاي توليدي از سوي ديگر توجه ويژه صورت نگيرد، روستاييان با مشكل مواجه خواهند شد.