بانک مقالات جغرافیا

استان يزد با وسعت بيش از يکصد و سي و يک هزار کيلومتر مربع، به نسبت مساحت خود، پس از استان سيستان و بلوچستان، بيشترين نواحي کويري و بياباني کشور را در بر مي گيرد. استان بر اثر تنوع و تضاد ارتفاع همراه با تفاوت شکل و جهت ناهمواري ها، از تنوع نسبي طبيعي، زيستي و جمعيتي برخوردار شده است. از ديدگاه طبيعي يکي از علل مهم اين تنوع وجود واحدهاي مختلف مورفوتکتونيک يا پيکر زميني ساختي است که ناشي از باقي ماندن آثار فعاليت ها و رويدادهاي تکتونيکي از دوره هاي بسيار قديم (پرکامبرين) تا بسيار جديد (کواترنر) مي باشد. در اين مقاله ويژگي ها و روندهاي فضايي تکتونيکي استان يزد براي تشريح شرايط مورفوتکتونيک منطقه مورد بررسي قرار مي گيرند. اين نوع بررسي ها مي توانند به عنوان مقدماتي جهت مطالعات خاص و محلي براي شناخت مسايل تکتونيکي موضعي، از جمله احتمال وقوع زمين لرزه، مورد استفاده قرار گيرند.

 نسخه قابل چاپ