بانک مقالات جغرافیا

برهم كنش پديده‌هاي اقليمي باعث كاربرد روزافزون تكنيك‌هاي آماري چند متغيره در بررسي‌هاي اقليمي شده است. يكي از كاربردهاي اين روش بررسي تغييرات مكاني عناصر اقليمي (مثلا بارش) است. كاربرد صحيح اين تكنيك‌ها مدل‌بندي و شبيه‌سازي متقن‌تري را امكان‌پذير مي‌سازد. از اين قبيل مي‌توان به رابطه يك عنصر اقليمي با عوامل يا عناصر ديگر اشاره نمود. در اين نوشتار ضمن ارايه رهيافت بالا و به منظور تحليل تجربي، تغييرات مكاني بارش سالانه استان اصفهان طي دوره آماري 1969-2000 براساس سه عامل طول و عرض جغرافيايي و ارتفاع مورد بررسي قرار گرفت. از آنجا كه بين طول و عرض جغرافيايي و ارتفاع رابطه خطي وجود داشته است، لذا بخشي از واريانس بارش به طور مشترك به وسيله سه عامل توجيه مي‌گردد. بنابراين براي دستيابي به واريانس همپوش و از بين بردن همخطي، از روش رگرسيون ريج براي توجيه تغييرپذيري مكاني بهره گرفته شده است. بدين ترتيب روش قابل قبول‌تري نسبت به رگرسيون معمولي حاصل گرديد و مدل نهايي از لحاظ بررسي فرض‌ها مورد آزمون و مقبوليت قرار گرفت.