بانک مقالات جغرافیا

درياچه نئور از نظر تكتونيكي يك گرابن يا چاله فروافتاده است كه در اثر تأثير عوامل تكتونيكي به وجود آمده است. گسل نئور و گسل غرب درياچه عامل اصلي در تشكيل و تكوين چاله نئور بوده است، كه بعد از دوره ائوسن فعال بوده است. با توجه به اين‌كه گسل‌هاي مزبور سنگهاي دوره ائوسن را شكسته، سن تقريبي چاله درياچه ائوسن بالايي مي‌باشد. به دنبال اين حوادث، در دوران سرد يخچالي درجه حرارت و تبخير كمتر از حال بوده است، ورودي آب به درياچه بيشتر شده و موجب پر شدن آن گرديده است. در نتيجه حوضه درياچه نئور به شبكه زهكشي خارجي (قره‌سو) پيوسته است. به علت ارتفاع زياد منطقه از سطح دريا (2500-3200 متر) سيستم فرسايش شبكه آبراهه‌اي زير حوضه‌هاي قره‌سو و پريگلاسير در گذشته با شدت بيشتري عمل كرده است و هم اكنون نيز فعال است. اما شدت فعاليت آنها به اندازه گذشته نيست. تخريب سنگهاي آندزيتي و بازالتي و ايجاد لندفرمهاي گوناگون در حوضه آبريز درياچه نئور مانند مخروط افكنه‌ها كه در محل اتصال درياچه به كوهستان تشكيل شده، مخروط‌واريزه‌ها، پديده نيواسيون و ... حاصل اين فرسايش است.

در اين مطالعه مي‌خواهيم نحوه تكامل و عوامل مورفوژنز لندفرمها و عوارض ژئومورفولوژي منطقه نئور را مورد بحث و بررسي قرار دهيم.