بانک مقالات جغرافیا

کشت گندم ديم در تامين نياز غذايي کشور از اهميت به سزايي برخوردار است. حدود 15 درصد از سطح زير کشت استان اردبيل به گندم ديم اختصاص دارد. ثابت شده است که روند کاشت و عملکرد اين محصول استراتژيک به مقدار بارندگي سالانه و توزيع بارش ماهانه در طول دوره رشد بستگي دارد.
بنابراين، هدف اصلي اين تحقيق، بررسي نقش بارندگي در جهت تعيين مناطق مساعد و شناخت تاريخ مناسب براي کشت گندم ديم در استان اردبيل است. به همين منظور ابتدا، داده هاي بارندگي 15 ايستگاه هواشناسي از سال 1355 تا 1380 (26 سال) جمع آوري و پايگاه اطلاعات مربوط تشکيل شد. سپس، با استفاده از روش هاي آماري نظير، آزمون هاي هتلينگ و تي مشاهده اي نرمال هاي اقليمي مورد نياز در روند کشت گندم ديم مورد مقايسه شد. در نهايت، نقشه هاي مناطق مساعد براي کشت گندم ديم با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي طراحي شد.
نتايج حاصل از اين تحقيق بيانگر اين واقعيت است که :1 مقادير بارش سالانه از شاخص هاي موثر در فرآيند پهنه بندي مناطق مساعد براي کشت گندم ديم مي باشد. در اين خصوص، مشخص مي شود که مناطق شمالي استان، مساعدترين و مناطق جنوبي نامساعد ترين محدوده جغرافيايي براي کشت محصول ديم مي باشد. :2 نتايج نهايي مبين اين واقعيت است که مقدار بارش در طول دوره رشد، عامل تعيين کننده اي در روند کشت گندم ديم است. بنابراين، از نقطه نظر زماني، ماه اکتبر مناسب ترين تاريخ کشت محصول گندم ديم در محدوده استان اردبيل شناخته مي شود.

 نسخه قابل چاپ