بانک مقالات جغرافیا

ساماندهي گردشگري در يك منطقه شامل شناخت وضع موجود در ابعاد كمبودها و نواقص است كه در سه وجه گردشگر، محيط و ميزبان صورت مي گيرد. تفرجگاه هاي پيرامون كلان شهرها كه به طور خودجوش توسط مردم و خارج از هدايت رسمي از سوي برنامه ريزان و دولت به عنوان مكاني براي گذران اوقات فراغت در نظر گرفته مي شود، وقتي كه حجم بازديدكنندگان و كنش گري فضايي در آن مكان افزايش مي يابد نيازمند ساماندهي از سوي مسوولان محلي و فرامحلي است. در صورت عدم ساماندهي اين نوع مناطق نه تنها پايداري محيط با خطر مواجه مي شود، بلكه امنيت اجتماعي مكان مربوطه دچار چالش مي شود. علاوه بر آن، عدم ساماندهي باعث مي شود نه تنها جريان گردشگري سودي براي ساكنان محل نداشته باشد بلكه خسارت هايي را نيز براي آنها به وجود آورد. از اين رو، در اين مقاله منطقه اخلمد به عنوان يك تفرجگاه پيرامون شهري مورد بررسي قرار گرفت و راهكارهاي ساماندهي گردشگري در آن منطقه باز شناخته شد.

 نسخه قابل چاپ