بانک مقالات جغرافیا

موقعيت جزيره کيش با اقليم و چشم اندازهاي خاص آن، که تلفيقي از ويژگيهاي اقليمي دريايي و خشکي است، ترکيب بديعي را به وجود آورده که مي توان آن را به راحتي مشاهده نمود و اين موارد اهميت خاصي را به جزيره کيش بخشيده و به خاطر موقعيت خاص اقليمي و توپوگرافي اش داراي پتانسيل و توان بالقوه اي براي جذب گردشگران و تاسيس سازه هاي ساحلي و دريايي است (فصلنامه کيش، 1371، شماره 8 ص 20-27)
در اينجا با توجه به اقليم دريايي و جريانهاي ساحلي يک مدل تئوري ارايه مي شود که در آن پارامترهايي مثل ارتفاع آب، جريان در سواحل و انتقال جرم روي سواحل کم عمق جزاير مرجاني کيش قابل پيش بيني خواهد بود (نيلسون، 1993). پارامترهاي مورد استفاده عبارتند از: پهنه ساحل يکنواخت (با عمق ثابت)، فاصله اي که موج مي شکند، شيب ساحل بعد از محدوده با عمق ثابت و عمق آب هنگام شکست موج.
دو ضريب پارامتري بسيار مهم در اين رابطه يکي نسبت عمق ثابت ساحل به عمق آب در محل شکست موج (R₁=H/h_B) و ديگري نسبت پهنه ساحل (با عمق يکنواخت) به فاصله اي از ساحل که موج مي شکند (R₂=X_R/L) است (بوون 1969).
در اين مطالعه در شرايط اقليمي خاص به تعادل بين گراديان فشار و استرس ناشي از موج که در ارتباط با جريان بر روي سنگ فرش مرجاني کم عمق است، توجه خاصي شده است (بلک وهوتون، 1990).
متوسط انتقال آب در يک حالت فرضي 0.3 سوردراپ که در نواحي شمال شرق و جنوب شرق جزيره کيش مقدار انتقال بيشتر و در نواحي شمال غرب و جنوب غرب انتقال کمتر مشاهده شد و ميانگين نوسان سطح آب تا 80 سانتيمتر محاسبه گرديد.

 نسخه قابل چاپ