بانک مقالات جغرافیا

کشور پهناور ايران سرزميني است روستايي- کشاورزي؛ به طوري که بخش روستايي کانون استقرار سهم چشمگيري از جمعيت و نيروي فعال کشور است و حجم ارزش صادرات محصولات کشاورزي و صنايع وابسته به آن، در رابطه با ارز آوري و توليد ناخالص داخلي، نسبت به ساير بخش ها، بعد از نفت جايگاه نخست را دارد.
با هدف بررسي توسعه روستاي مبتني بر تداوم و پايداري کشاورزي در سال 1384 يک تحقيق پيمايشي در بخش سجاسرود استان زنجان انجام گرفت. سرپرستان خانوارهاي کشاورزي بخش مذکور جامعه آماري تحقيق را تشکيل مي دهند که نمونه اي به حجم 359 نفر با استفاده از نمونه گيري طبقه اي چند مرحله اي از بين آنان انتخاب شد و اطلاعات مورد نياز از طريق پرسه اي معتبر و ضريب اطمينان آلفاي کرنباخ 0.85 جمع آوري و با نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد.
يافته هاي حاصل از ضرايب همبستگي اسپيرمن پيرسون و کندال نشان مي دهد که متغيرهاي مربوط به عوامل طبيعي، سرمايه اي، مديريت محلي و مزرعه اي، و عوامل ساختاري و امکاناتي، با ميزان توسعه منطقه مورد مطالعه داراي رابطه آماري معنادار هستند. همچنين در نتايج رگرسيون چند متغيرها بين تداوم کشاورزي، با اشتغال زايي، درآمد سرانه و سطح فيزيکي توسعه در منطقه نگرش مثبت وجود دارد. فراهم سازي زمينه هاي گسترش بخش کشاورزي منطقه، تلاش بيشتر مديران محلي در ايجاد امکانات فيزيکي و زيربنايي، تشويق بخش خصوصي به سرمايه گذاري و مشارکت منابع اعتباري در اعطاي وام و تسهيلات بانکي، از جمله پيشنهادهايي هستند که بر اساس نتايج به دست آمده ارايه شده اند.

 نسخه قابل چاپ