بانک مقالات جغرافیا

گرمايش جهاني، باعث احتمال بيشتر رخداد دماهاي حدي مي شود که تاثيرات اجتماعي و زيست- محيطي آنها در مقياس محلي زياد است. بيشتر مطالعات انجام شده در اين زمينه، حاکي از کاهش دماهاي حدي پايين و افزايش دماهاي حدي بالاست. به منظور بررسي اين تغييرات، دماهاي روزانه 27 ايستگاه همديدي (سينوپتيک) کشور با داده هاي همگن و با کيفيت بالا و مشتمل بر دوره آماري سالهاي 1990-1961 (دوره پايه) استفاده گرديد. نمايه هاي حدي دما نيز در پنج دسته، شامل نمايه هاي حدي مبتني بر صدک ها، مطلق، آستانه اي، دوره اي و ساير در دوره 2003-1951 محاسبه گرديد. نتايج به دست آمده، حاکي از آن است که نمايه هاي حدي، چون روزهاي يخبندان (FD)، روزهاي يخي (ID)، روزهاي سرد (TX10P)، شب هاي سرد(TN10P) ، و دامنه تغييرات شبانه روزي دما (DTR) در اغلب نقاط کشور داراي روند منفي است. براي مثال، مي توان به کاهش 8 تا 10 روز در دهه هاي يخبندان در شمال شرق کشور اشاره نمود. همچنين نمايه هايي چون روزهاي تابستاني (SU25)، روزهاي گرم (TX90P) و شب هاي گرم (TX90P) نيز در اغلب نقاط کشور روند افزايشي داشته اند براي مثال، مي توان به افزايش پنج تا هفت روز در دهه گرم شيراز و تهران اشاره نمود. در مورد نمايه هايي چون طول مدت گرما و سرما (WSDI, CSDI) هر سه حالت روند مثبت، روند منفي و بدون روند ديده شده که بدين ترتيب، نمي توان تغييرات مکاني و زماني آن را مانند بقيه نمايه ها تفسير نمود. به طور کلي، روند نمايه ها جدا از موارد استثنايي، همسو با آخرين يافته هاي هيات بين الدول تغيير اقليم و مطالعات جهاني ديگر است.

 نسخه قابل چاپ