بانک مقالات جغرافیا

روش هاي آماري ابزارهايي کارآ و مفيد براي درک و ارزيابي رفتار اقليم به شمار مي آيند. يکي از کاربردهاي آمار در اقليم شناسي، مدل سازي رفتار عناصر اقليمي است. از الگوهاي آماري پرکاربرد، الگوهاي خانواده ARIMA است. دراين خانواده، از الگوهاي آماري مقادير بر اساس رفتارهاي گذشته شان مدل سازي شده، آينده نگري مي شوند. در اين تحقيق، ضمن معرفي گام به گام روش هاي برازش يک مدل ARIMA، متوسط دماي سالانه هوا در شهر تبريز براي دوره آماري سال هاي 2005 - 1951 (55 سال) بررسي شد. بر اساس روش هاي معمول الگوسازي در خانواده الگوهاي ARIMA(0.1.2)_Con يک مدل به عنوان الگوي نهايي تعيين شد. دراين مدل وجود درجه تفاضلي 1 بيانگر روند حول يک خط است. اين روند از وجود جمله ثابت در مدل (Con) قابل استنباط است. ميزان اين روند بر اساس مدل ARIMA(0.1.2)_Con حدود 033.0 درجه سلسيوس در سال است. همچنين مرتبه 2 براي ميانگين متحرک، گوياي اين است که دماي هرسال، تابعي از مولفه هاي تصادفي يک تا دو سال گذشته است. در نهايت، بر اساس مدل برازش يافته، دماي 20 سال آينده و نيز فاصله اطمينان 95 درصد آن براي شهر تبريز پيش بيني شد.

 نسخه قابل چاپ