بانک مقالات جغرافیا

صنعت فرش از دير باز تا كنون در بين تركمن ها رونق داشته، اما در طي سال هاي اخير دچار ركود محسوسي، بويژه درابعاد كيفي شده است. اين اتفاق، نه تنها خسارات مادي بر جاي گذاشته، بلكه يكي از زمينه هاي اصلي ايجاد اشتغال در اين منطقه نيز كم رنگ شده است. هدف از اين تحقيق، شناخت و تحليل علل اقتصادي- اجتماعي افت كيفيت فرش تركمن است، تا با استفاده از نتايج آن، متوليان امر بتوانند با برنامه ريزي موثرتر، از ادامه کاهش کيفيت فرش ترکمن جلوگيري نمايند. تحقيق از نوع توصيفي – تحليلي بوده و بر اساس روش کتابخانه اي- ميداني انجام گرفته است. تعداد نمونه ها نيز با استفاده از روش نمونه گيري طبقه بندي بر اساس ميانگين و فرمول مربوطه،237 مورد برآورد شد. اطلاعات ميداني، از طريق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوري شد. متغير اصلي مورد مطالعه، نحوه آموزش، نوع مشاركت، پايگاه اجتماعي، روابط كار و توليد انتخاب و ارزيابي گرديد. نتايج حاصله نشان مي دهد، اكثر قريب به اتفاق افراد قالي باف به روش دستمزدي قالي مي بافند؛ روشي كه عمدتا به كميت توجه دارد، تا به كيفيت. آموزش مهارت قالي بافي به روش سنتي در اين منطقه غالب است. اين درحالي است كه اين روش جوابگوي نيازهاي جديد در قلمرو صنعت فرش تركمن نيست. مشاركت بين قالي بافان اندك است، در حالي كه عامل مشاركت در بهبود روابط كار و توليد و در نتيجه، كيفيت فرش اثر مثبت دارد . پايگاه اجتماعي قالي بافان در منطقه نيز بسيار نازل بوده و باعث عدم استقبال نيروهاي با استعداد و نخبه و توانمند در اين عرصه شده است.

 نسخه قابل چاپ