بانک مقالات جغرافیا

اجراي هر طرح و برنامه اي در شهرها مراحل متعددي دارد .مراحلي که از مطالعات توصيفي، شناخت دقيق از منطقه، اولويت هاي ساکنان، ظرفيت هاي منطقه يا محل، نحوه و ميزان مشارکت مردم را شامل شده و پس از اين مراحل است که برنامه ريزان اقدام به تهيه برنامه کرده و مجريان آن را به صورت عملياتي در مي آورند. در اين ميان، برنامه ريزي در مقياس کوچک شهر (محله) همراه با استفاده از نيروها و پتانسيل محلي و مشارکت و شريک قرار دادن مردم در روند تهيه و اجراي طرح ها مي تواند گامي موثر در افزايش پايداري شهر و حذف چهره نامطلوب زندگي از محلات شهر، بويژه محلات اسکان غيررسمي باشد، چرا که مصرف کنندگان نهايي طرح ها مردم هستند و به همين جهت، شريک کردن آنان در فرايند برنامه ريزي موجبات کارايي بيشتر طرح ها را فراهم آورده، در نتيجه نويد محله خوب، شهر خوب، کشور خوب را خواهد داد. اين مقاله با مطالعه يکي از محلات اسکان غيررسمي شهر زنجان (محله اسلام آباد) به بررسي و سنجش قابليت هاي محله در پياده کردن برنامه ريزي مردم محور و ارائه راهبردهاي موردنظر برنامه ريزي پرداخته است. در اين مقاله با مطالعه ميداني و کتابخانه اي اين نتيجه حاصل شد که رويکرد مردم محوري در برنامه ريزي شهري در شرايط موجود شهرهاي ايران با تکيه بر پتانسيل هاي مشارکتي مردم در محلات شهري (بويژه محلات اسکان غيررسمي) نفش مهمي در افزايش پايداري برنامه ريزي و پايداري شهر دارد.

 نسخه قابل چاپ