بانک مقالات جغرافیا

تاثير فعاليت هاي خورشيدي در وقوع زلزله ها، يكي از مهمترين موضوع هاي است كه در سال هاي اخير براي پيش بيني درازمدت زلزله ها مدنظر دانشمندان قرار گرفته است.
در اين پژوهش، چگونگي رفتار زماني وقوع زلزله هاي ايران و آذربايجان و همچنين، ميزان ارتباط و همبستگي آنها با تغييرات زماني فعاليت هاي خورشيدي با استفاده از داده هاي ميانگين سالانه زلزله هاي بزرگ با مقياس بيش از 3 الي 4 ريشتر و داده هاي لكه هاي خورشيدي بررسي شد. ابتدا به منظور شناسايي الگوي رفتار زماني وقوع زلزله هاي ايران و آذربايجان، چرخه هاي زماني غالب در وقوع آنها با استفاده از روش آناليز موجك و خطوط همبستگي محاسبه و مشخص گرديد. سپس، با بهره گيري از انواع روشهاي آناليز طيفي و همچنين، محاسبات آماري (همبستگي) ميزان ارتباط و همبستگي بين چرخه هاي غالب موجود در رفتار زلزله ها ي منطقه و چرخه فعاليت هاي خورشيدي بررسي گرديد.
بر اساس اين تحليل ها، مشخص گرديد كه دوره هاي غالب وقوع زلزله هاي ايران و آذربايجان حوالي چرخه هاي زماني 4، 6، 8 و 9 الي 15 ساله ارتباط و همبستگي بسيار نزديكي با چرخه هاي زماني اصلي و فرعي لكه هاي خورشيدي دارند. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه ظهور چرخه هاي اصلي (11-22 ساله) و چرخه هاي فرعي (3-4، 6، 8، 11-14 ساله) در زمان وقوع زلزله هاي ايران و آذربايجان، احتمالا با تاثير فعاليت لكه هاي خورشيدي در ارتباط اند.

 نسخه قابل چاپ