بانک مقالات جغرافیا

مکانيابي صنعتي تصميمي بسيار پيچيده است و به دامنه وسيعي از معيارها وابسته است. بنابراين، مي توان مکانيابي را فرايند تصميم گيري چند معياره اي دانست که براي اولويت بندي معيارهاي مختلف و انتخاب بهترين گزينه از ميان گزينه هاي ممکن، به کار مي رود. در واقع، مي توان با مکانيابي تاثيرات منفي حاصل از ايجاد و بهره برداري از صنايع را به حداقل رساند و گامي مثبت براي توسعه پايدار برداشت. هدف از اين مطالعه، ارزيابي امکان استقرار صنايع در داخل شعاع 50 کيلومتري شهر اصفهان با استفاده از فرايند تصميم گيري چندمعياره در سيستم اطلاعات جغرافيايي است. ابتدا با بررسي منابع و كسب استانداردها، معيارهاي استقرار صنايع مشخص گرديد. اين معيارها شامل فاصله از آب هاي سطحي، شيب، فاصله از جوامع انساني، فاصله از راه هاي ارتباطي، مناطق حفاظت شده، فاصله از صنايع، عمق آب هاي زيرزميني، فاصله از خطوط انتقال آب، فاصله از گسل ها و کاربري فعلي اراضي هستند. سپس كليه معيارها با فرمت مشابه به سيستم اطلاعات جغرافيايي وارد و استانداردسازي شدند. در مرحله بعد از روش درجه بندي براي وزندهي معيارها استفاده شد و در نهايت كليه لايه ها با استفاده از روش ترکيب خطي وزن دار تلفيق شدند. پس از حذف مناطقي كه داراي مساحت كافي براي استقرار صنايع نبودند، چهار منطقه مناسب در بخش شرقي اصفهان براي استقرار صنايع تعيين شد.

 نسخه قابل چاپ