بانک مقالات جغرافیا

آب و هوا يكي از عوامل اصلي محيطي است كه تمامي مظاهر حيات را تحت تاثير خود قرار مي دهد. كاشت واقع بينانه محصول به درك صحيح از شرايط آب و هوايي بستگي دارد. آگاهي از ويژگي هاي رطوبتي در طور سال زراعي به خصوص در سطح مناطق ديم خيز كه زراعت تنها به آن وابسته است، از اهميت خاصي برخوردار است. آگاهي از ميزان بارش سالانه، فصلي، ماهانه، تاريخ آغاز و خاتمه بارش، طور دوره بارش، ميزان بارش در سطوح اطمينان مختلف، موازنه آبي، دوره هاي تر و خشك كوتاه مدت، تعداد روزهاي باراني و بالاخره خشكسالي ها براي برنامه ريزي عمليات مختلف كشاورزي نظير آماده سازي زمين، كاشت، كود دهي، درو، خرمن كوبي و خشك كردن محصول و غيره بسيار سودمند است و اين امر به كاهش خطر براي محصولات زراعي و استفاده بهينه از منابع محدود كمك مي كند. در اين تحقيق ويژگي هاي بارش و موازنه آبي از نظر هواشناسي و اقليم شناسي كشاورزي مورد تحليل قرار گرفته تا قابليت ها و محدوديت هاي رطوبتي در طور سال زراعي براي كشت گندم ديم مشخص شود. منطقه مورد مطالعه در غرب ايران، در شرق استان كرمانشاه قرار داشته و شامل دشت هاي صحنه، بيستون، هرسين و كرمانشاه است. تحليل موازنه آبي گندم ديم در طي هر يك از مراحل رويشي نشان مي دهد كه مرحله جوانه زدن در 75%، سبز شدن در 50%،‌ سه برگي شدن در 75% و پنجه زدن در 87.5% از سال ها با تنش آبي مواجه بوده است. بنابراين چنين مي توان نتيجه گرفت كه عليرغم تامين شدن حداقل بارش مورد نياز سالانه گندم ديم در سطح منطقه، به علت عدم توزيع مناسب آن در طول سال زراعي نياز آبي گندم ديم به طور كامل تامين نمي شود.

 نسخه قابل چاپ