بانک مقالات جغرافیا

در راستاي توسعه صنعت گردشگري، برنامه ريزي و طراحي تفرجي – فراغتي و تعيين توانهاي محيطي – انساني، فرايندي است که اوقات فراغت افراد را به فضا و مکان (محيط) مرتبط مي سازد. در عمل، اين امر هنر و علمي است که آميزه اي از اطلاعات (داده ها و دانسته ها) و تکنيکهاي مربوط به معماري سيماي محيط، اصول اکولوژي سيماي محيط و علوم اجتماعي را براي توسعه گزينه هايي به منظور کاربرد اوقات فراغت، فضا، انرژي و پول (سرمايه)، به گونه اي سازگار با نياز و خواسته هاي انسان (گردشگران) بکار مي گيرد. با تعيين توانهاي محيطي – انساني منطقه، جهت گيري برنامه ريزيهاي توسعه فيزيکي در راستاي توسعه صنعت گردشگري و جذب جهانگردان، خصوصا در سطح ملي و فراملي، با رعايت اصول و استانداردهاي جهان شمول اجتناب ناپذير بوده و اثرات مثبت ناشي از آن مي تواند بازتاب وسيعي در زمينه اشتغال، تاسيسات فضايي، مبادله کالاهاي محلي و منطقه اي، توسعه ساختار زير بنايي در سطح منطقه اي و حتي فرا منطقه اي – ملي داشته باشد و سرانجام تفاهم و انتقال فرهنگي ميان مردم بومي و گردشگران (داخلي و خارجي) را ميسر گرداند؛ تا امر مهم اشاعه سيستم حفاظت – توسعه و اصل هزينه – بهره وري به منظور استفاده بهينه از توانهاي محيطي – انساني از قابليت اجرايي بطور ملموس برخوردار گردد.

 نسخه قابل چاپ