پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:53 PM
| 5 : پژوهشهاي جغرافيايي تابستان 1382; 35(45):59-73. |
| تحليل روند ايجاد و گسترش خانههاي دوم در نواحي روستايي |
| رضواني محمدرضا* |
| * دانشكده جغرافيا دانشگاه تهران |
|
تحولات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جهان بعد از جنگ جهاني دوم به ويژه در زمينه سهولت تحرك و جابجايي در رابطه با بهبود راههاي ارتباطي و حمل و نقل، افزايش اوقات فراغت، گسترش شهرنشيني، افزايش آلودگي محيط زيست، بهبود رفاه اجتماعي و امكان تخصيص بخشي از درآمد براي امور غير ضروري موجب رواج گردشگري روستايي و به تبع آن خانههاي دوم ابتدا در مغرب زمين و سپس در بسياري از كشورهاي جهان شد. در ايران نيز به ويژه در نواحي كوهستاني مجاور شهرهاي بزرگ و همچنين در سواحل درياي خزر از چند دهه گذشته خانههاي دوم يا خانههاي تعطيلات با هدف گذراندن اوقات فراغت گسترش يافته است. ناحيه روستايي و كوهستاني البرز در شمال استان تهران از معدود نواحي كشور است كه خانههاي دوم عمدتا از دهه 1340 و به ويژه بعد از انقلاب اسلامي در آن رواج يافته و طي سالهاي اخير شدت يافته است . پيدايش اين پديده و رشد سريع آن با تحولات اقتصادي - اجتماعي كشور و شهر تهران و به ويژه با رشد فيزيكي، افزايش تراكم جمعيت و آلودگي زيست محيطي اين شهر در رابطه است. در اين تحقيق با انجام مطالعات كتابخانهاي و ميداني، ماهيت، ابعاد و روند گسترش خانههاي دوم در نواحي روستايي شمال تهران مورد تحليل قرار گرفته است. نتايج مطالعات نشان مي دهد كه گسترش اين پديده در نواهي روستايي عمدتا به صورت خودجوش و فقد نظارت و كنترل برنامهريزي شده بود كه با توجه به پيامدهاي عميق اين پديده بر نواحي روستايي و كوهستاني و نهايتا بر شهر تهران، لازم است با شناخت اين پيامدها به تهيه و اجراي طرحهاي راهبردي براي كنترل و هدايت هدفمند خانههاي دوم اقدام گردد.
|
| كليد واژه: خانههاي دوم، نواحي روستايي، تهران، حومه نشيني فصلي، گردشگري، اوقات فراغت، گردشگري روستايي |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |