پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:41 PM
| 6 : پژوهشهاي جغرافيايي پاييز 1383; 36(49):93-112. |
| فرآيندهاي بادي و تغييرات اشكال سطحي در دشت لوت |
| مقيمي ابراهيم* |
| * دانشکده جغرافيا، دانشگاه تهران |
|
مقاله حاضر به اين سوال که: اشکال سطحي دشت لوت چه تغييراتي را با توجه به فرآيندهاي بادي پنجاه سال گذشته داشته است، پاسخ مي دهد. دشت لوت در شرق ايران بزرگترين دشت "بياباني شديد" ايران است. اشکال سطحي دشت لوت ناشي از تحقق پنج وضعيت اتمسفري، عدم وجود پوشش گياهي، حمله مستقيم يا مايل باد به سطح زمين، فقدان رطوبت کافي در مواد رسوبي سطح زمين و سست بودن مواد سطحي است. تغيير هر يک از وضعيت هاي فوق منجر به تغيير اشکال سطحي لوت خواهد شد. وضعيت کنوني اقليمي لوت نسبت به وضعيت گذشته آن و با توجه به داده هاي بادي موجود (عنصر باد) بسيار متفاوت است و چنين مشاهده مي شود که نسبت به گذشته اقليمي با خشکي کمتري روبرو است. بنابراين اشکال سطحي در حال حاضر در ارتباط با فرآيندهاي بادي تغييرات بسيار کمي دارند. طي بررسي انجام شده، جمع روزهايي که طي پنجاه سال گذشته هواي لوت توأم با گرد و خاک بوده 7500 روز بدست آمده است. اين رقم نشان دهنده فراواني بادهاي طوفاني است؛ ولي اين بادها نسبت به بادهاي گذشته اقليمي از سرعت چنداني برخوردار نيستند. اشکال عمده بادي شامل پهنه هاي صاف و هموار (ورقه اي شکل)، رشته هاي عمودي، گنبدي، برخان، شبه برخان، تپه هاي عرضي، انفجاري (گالديرايي شکل)، پارابوليک، خطي يا طولي و ستاره اي است.
|
| كليد واژه: لوت، فرآيندهاي بادي، سرعت باد، بزرگي دانه ها، مواد سطحي، جهت باد غالب، ماسه هاي بادي، كلوت ها، برخان |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
