بانک مقالات جغرافیا

شناخت دقيق و هم زمان واقعيت هاي اقليمي و پديده هاي اکولوژيکي مستلزم بکارگيري روشي است که از کلي گويي در آن اجتناب شده و بر مبنايي محکم استوار باشد. طبقه بندي اقليمي پاپاداکيس که تاکيد آن بر نقش عوامل بوم شناختي است، با دارا بودن بيش از 440 زير گروه اقليمي و عليرغم پيچيدگي خاص خود چنين امتيازي را دارا است.
در اين مقاله ضمن معرفي اجمالي روش پاپاداکيس، داده هاي هواشناسي 38 ايستگاه منتخب در ايران پردازش و با استفاده از روش فوق مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. معيارهاي اين روش عبارتند از: سختي زمستان و گرمي تابستان، طول فصل بدون يخبندان، تبخير و تعرّق پتانسيل، بيلان آبي و توزيع فصلي آن. دستاوردها بيانگر آن است که از نظر شرايط دمايي تابستاني 90 درصد از ايستگاهها در طبقه پنبه و 10 درصد در طبقه ذرت قرار دارند. با توجه به شرايط دماي زمستاني، ايستگاههاي مورد بررسي از تنوع بيشتري برخوردارند، به نحوي که 37 درصد در طبقه مرکبات، 34 درصد در طبقه جو، 26 درصد در طبقه گندم و 3 درصد در طبقه حارّه اي قرار دارند. به طور کلي ايستگاههاي فوق از نظر رژيم حرارتي 40 درصد در گروه جنب حاره اي و 60 درصد داراي رژيم حرارتي برّي و از نظر رژيم رطوبتي در دو گروه مديترانه اي (55 درصد) و بياباني (45 درصد) هستند. شاخص فعلي رطوبت نشان مي دهد که 45 درصد از ايستگاهها فاقد فصل مرطوب مي باشند. نتيجه نهايي بيانگر آن است که کل ايستگاهها در 7 گروه، 11 نوع و 21 تيپ خرد اقليمي قرار دارند. اين امر مبين تنوع زياد اگروکليمايي ايران و همين طور توانايي بالاي روش پاپاداکيس در نمايش جزئيات و خرده نواحي اقليمي است.

 نسخه قابل چاپ