پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:39 PM
| 5 : پژوهشهاي جغرافيايي زمستان 1383; 36(50):75-86. |
| تعيين و تحليل سطوح برخورداري نواحي روستايي استان زنجان |
| رضواني محمدرضا* |
| * دانشکده جغرافيا، دانشگاه تهران |
|
بررسي و شناخت نواحي روستايي و تحليل قابليت ها و تنگناهاي آنها در فرايند برنامه ريزي توسعه روستايي اهميت بسزايي دارد و امروزه آگاهي از امکانات و تنگناهاي نواحي روستايي، نوعي ضرورت جهت ارائه طرح ها و برنامه هاي توسعه محسوب مي شود. تعيين و تحليل سطوح برخورداري نواحي روستايي در زمينه هاي مختلف با استفاده از روش هاي کمي نقش مهمي در اين فرايند دارد. در مقاله حاضر با بهره گيري از «شاخص ناموزون موريس» و استفاده از 27 شاخص در زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي و کالبدي به تعيين و تحليل سطوح برخورداري دهستان هاي استان زنجان پرداخته شده است. نتايج مطالعات نشان دهنده تفاوت زياد در سطوح برخورداري دهستان هاست؛ به طوري که 12 دهستان از مجموع 44 دهستان استان در همه زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي و کالبدي در سطوح «محروم» و يا «کمتر برخوردار» قرار دارند و تنها 11 دهستان به طور نسبي توسعه يافته محسوب مي شوند. امکانات محيطي، مجاورت و فاصله نزديک با مراکز شهري، کانون ها و محورهاي توسعه، محدوده هاي صنعتي و شبکه هاي زيربنايي عمده نقش موثري در سطوح برخورداري نواحي روستايي استان دارد. در راستاي توسعه هماهنگ و متوازن نواحي روستايي، تقويت مراکز محلي اعم از شهرهاي کوچک و مراکز روستايي، و همچنين ايجاد و تقويت کانون ها و محورهاي جديد توسعه در نواحي محروم استان ضروري است. |
| كليد واژه: توسعه روستايي، سطوح برخورداري، شاخص هاي توسعه، شاخص ناموزون موريس، محروميت، استان زنجان |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
