بانک مقالات جغرافیا

تعاوني هاي مرزنشينان از گذشته‌هاي دور به طور غيررسمي و از سال 1344 به طور رسمي در كشور فعال بوده‌ اند؛ ليكن عليرغم گشايش‌هايي كه در توسعه فعاليت آنها به لحاظ ساختاري و قانوني فراهم شده، كماكان محدوديت سقف ارز تخصيصي و همچنين محدود بودن اقلام كالاهاي صادراتي و وارداتي كه اين تعاوني ها مي‌توانند مبادله نمايند، در كنار ساير محدوديت‌هاي اداري – اجرايي، از كارايي آنها كاسته و عملا نقش آنها را در بازرگاني خارجي كشور كمرنگ نموده است. اين تعاوني ها در استان سيستان و بلوچستان عمدتا پس از انقلاب اسلامي شكل گرفته و هم‌ اينک تعداد آنها به 32 تعاوني با سرمايه‌ اي بالغ بر هشت ميليارد ريال رسيده و شاهد توسعه فعاليت اقتصادي و تجاري آن در اين استان مي‌باشيم. با اين وجود ارزش كل كالاهاي صادراتي اين تعاوني ها حدود 31 ميليون دلار در سال 1379 بوده كه در مقايسه با مجموع صادرات غيرنفتي كشور در آن سال (حدود 4.5 ميليارد دلار) رقم بسيار ناچيزي است،‌ و بيانگر محدوديت‌هاي ساختاري – عملكردي اين گونه تعاوني ها مي‌باشد. بر اساس نتايج حاصل از اين تحقيق به منظور توسعه فعاليت و افزايش نقش تعاوني هاي مرزنشينان در بازرگاني كشور، مهم ترين گام برنامه ريزي و سياستگذاري‌هاي لازم به منظور ايجاد تحول ساختاري در اين تعاوني ها و سوق دادن آن به توليدي شدن، به جاي توزيعي بودن صرف مي‌باشد. اين مهم ضمن ايجاد اشتغال بيشتر، حركتي مهم در جهش صادرات تعاوني هاي مرزنشين نيز خواهد بود. كاركردهايي از قبيل افزايش سقف ارز تخصيصي، بهبود روش ها، ثبات و پايداري قوانين و مقررات، كاهش عوارض و ماليات، حذف بوروكراسي‌هاي زايد، و ايجاد هماهنگي ميان سازماني مي‌تواند به پايداري ساختار و عملكرد اقتصادي ـ تجاري تعاوني هاي مرزنشينان و ارتقا جايگاه آن در بازرگاني خارجي كشور بيش از پيش منجر گردد.

 نسخه قابل چاپ