بانک مقالات جغرافیا

سواحل درياها يكي از اشكال اكوسيستم‌هاي طبيعي محسوب مي‌شوند. اين عرصه‌هاي منابع طبيعي  نقش ارزنده‌اي در پويايي و زندگي انسان ها دارند. تغيير و تحول طبيعي براي رسيدن به مرز تعادل ازخصوصيات بارز اين اكوسيستم‌ها مي‌باشد. روند نوسانات دريا و تاثير آن بر سواحل از جمله عوامل تغيير و تحول در سيماي سواحل محسوب مي‌شود. علاوه بر تغيير و تحول طبيعي، انسان ها نيز به شدت اين عرصه ها را مورد تعرض و تجاوز قرار مي دهند. در سال هاي اخير روند پيشروي دريا تغيير و تحول زيادي در سيماي طبيعي سواحل ايجاد نموده است. بنابراين تغيير و تحولات اراضي ساحلي را مي‌توان به دو شكل عمده طبيعي و انساني تقسيم‌ بندي نمود. به منظور بررسي ميزان تغييرات طبيعي و كاربري اراضي سواحل جنوبي درياي خزر از طريق هر يک از عوامل فوق، تحقيقي به طول حدود يازده كيلومتر و در مساحتي حدود 320 هكتار در سواحل شهرستان نور انجام يافت. بررسي زماني تغييرات در يک دوره سيزده ساله (?373ـ1360) با استفاده از عكس هاي هوايي و در محيط GIS انجام گرفت. نتايج بررسي نشان مي‌دهد كه تغيير و تحول در اين دوره زماني بسيار شديد بوده است. ميزان اراضي جنگلي و پوشش هاي طبيعي از 13.5 هكتار به حدود 4.4 هكتار كاهش يافت. در اين دوره حدود 84.5 هكتار از سواحل و كاربري ‌هاي موجود به زير آ‌ب رفته است. همچنين حدود 107 هكتار از اراضي ساحلي تغيير وضعيت داده و حدود 35 هكتار به ميزان ساخت ‌و سازهاي انساني افزوده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه ميزان تغيير و تحول انساني در مقايسه با تغيير و تحول طبيعي (پيشروي دريا) بسيار شديدتر بوده و نياز به ساماندهي سواحل براي حفظ و جلوگيري از خسارات اقتصادي و زيست محيطي را ايجاب مي‌نمايد.

 نسخه قابل چاپ