بانک مقالات جغرافیا

يكي از فراسنج هايي كه بدون اثر شار رطوبت مي تواند در تخمين بارش بكار گرفته شود، مجموع جرم بخار آب موجود در جو در يک محل خاص از سطح زمين تا پايان جو است كه آب بارش شو ناميده مي شود. در اين بررسي داده هاي ايستگاه كاوش جو مهرآباد در دوره آماري چهارده ساله از سال 1995 تا 1982 مورد تحليل قرارمي گيرد و آب بارش شو، دماي ميانگين جو و شكست آتمسفري در اين ايستگاه در ماه هاي مختلف سال بدست مي آيد. بر اساس كاهش و افزايش انحراف معيار به ميانگين، دوره هاي خيلي خشک تا خيلي تر و نيز خيلي سرد تا خيلي گرم دسته بندي مي شوند. براي آزمون نتايج بدست آمده، داده هاي ماه ژانويه سال 1999 نيز بررسي مي شوند و آب بارش شو، ميانگين دماي جو و شكست آتمسفري در اين ماه محاسبه و با ميانگين آب بارش شو و نيز ميانگين دماي جو مقايسه مي شوند. بررسي نشان مي دهد كه اين ماه از نظر بارش در حد ميانگين است و در دوره خيلي سرد تا سرد قرار مي گيرد. به علاوه، بررسي مجموع آب بارش شو و بارش بيانگر اين مهم است كه بدون اثر فرارفت رطوبت، 7.6 درصد آب بارش شو به صورت بارش ريزش كرده است.

 نسخه قابل چاپ