پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:33 PM
| 8 : پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1384; 37(51):65-84. |
| بررسي وضيعت ژئومرفولوژيكي پيچان رود و نقش آن در فرسايش بستر و كناره هاي رودخانه ميناب (پايين دست سد ميناب ) |
| نوحه گر احمد,يماني مجتبي |
|
مطالعات ميداني در محدوده مورد مطالعه نشان داد كه وجود طيف وسيعي از تغييرات در اثر جريان آب (سيلاب)، دبي، رسوب، كميت و نوع آن، جنس مواد بستر و الگوهاي مختلف براي پلان اين رودخانه مي تواند معرف بسياري از ويژگي هاي ژئومرفولوژيكي و ديناميكي رودخانه باشد. با استفاده از نيمرخ هاي طولي و عرضي، خواص اصلي جريان نظير توسعه جريان ثانويه و توزيع سرعت در قوس مئاندر رودخانه ميناب بررسي گرديد. اين عوامل در آبشستگي و رسوبگذاري در خم هاي رودخانه داراي اهميت فراواني است. بار بسترها تاثير اندكي بر شكل گيري خم هاي مئاندر مخصوصا در قوس داخلي دارد. بار بستر در اثر جريان ثانويه به سمت كناره داخلي سبب آبشستگي كناره خارجي و رسوبگذاري در كناره داخلي مي گردد. اين الگوي آبشستگي و رسوبگذاري در اثر جريان ثانويه بوده كه پس از گذشت مسافتي از شروع خم بزرگ، توسعه يافته و سبب فرسايش بستر و كناره هاي رودخانه گرديده است. اين فرايند سبب ايجاد خم هايي در رودخانه شده است. البته اين خم ها متوالي نبوده و حالت منظمي هم ندارند. با استفاده از جدول شماره (3) كه ويژگي هاي مقاطع عرضي پايين دست مئاندر رودخانه را نشان مي دهد، مي توان پيش بيني كرد كه پيچ هاي مئاندر در طول زمان به آهستگي به سمت پايين رودخانه در حال حركت است و در نتيجه طول خم ها و عرض آنها با افزايش دبي و شيب در اثر آورد رسوب هاي بالادست افزايش يافته و هر گونه تغييري در بار رسوبي سبب رسوبگذاري يا افزايش و تغيير شيب و نهايتا سبب مارپيچي شدن رودخانه مي شود. هرگونه تغييري در مصالح كف و كناره هاي رودخانه ميناب مي تواند سبب ايجاد تغييراتي در ويژگي هاي مارپيچ هاي پايين دست شده و آنها را از حالت منظم و تحت كنترل خارج ساخته و به يک معضل بسيار شديد محيطي تبديل سازد.
|
| كليد واژه: مياندر، ژئومرفولوژي، فرسايش، ميناب، رودخانه ميناب |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
