بانک مقالات جغرافیا

توجه به تغييرات اقليمي ‌در سال هاي اخير به علت پيامدهاي اقتصادي، اجتماعي و خسارات مالي مربوط به رويدادهاي حدي جوي اهميت زيادي پيدا كرده است. در اكثر مطالعات توجه به تغيير اقليم فقط درصدد آشكارسازي روندهاي پتانسيلي يا نوسانات در متوسط طولاني مدت علائم اقليمي است؛ اما مطالعه تغييرپذيري و تغيير رفتار رويدادهاي حدي جوي نيز مهم مي باشد. براي بررسي رويدادهاي حدي، شاخص هاي اقليمي‌حدي براي داده هاي سطح زمين به وسيله گروه كاري آشكارسازي تغيير اقليم سازمان هواشناسي جهاني و كميته اقليم شناسي و برنامه تحقيقاتي تغييرپذيري اقليم و قابليت پيش بيني معرفي شده است. در اين مقاله روند اين شاخص هاي حدي بر اساس سري‌هاي زماني روزانه دما و بارش ايستگاه تهران در دوره آماري 2003 ـ 1951 مطالعه شده است .علاوه بر اين، توزيع دنباله هاي حدهاي گرم و سرد و كاربرد شاخص ها در موارد مختلف مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد كه شاخص هاي FD و ID يا شاخص هاي حدهاي سرد روند كاهشي محسوسي دارند. از طرف ديگر روند دماي حداقل و دماي متوسط روزانه كاملا افزايشي است و شيب مثبت دارد. اين در حالي است كه روند افزايشي دماي حداكثر شيب كمتري دارد. روند افزايشي حدهاي گرم مانند T40 (دماهاي حداكثر بالاتر از 40 درجه)، شاخص  CDDو  GDDو روند كاهشي HDD و DTR نيز در همه مدل هاي بكار گرفته شده در اين مقاله بارز مي‌باشد. شاخص هاي حدي بارش نيز روند كاهشي با شيب بسيار كم را نشان مي دهد. توزيع دنباله هاي سري هاي زماني، دماي حداقل و دماي متوسط هماهنگي زيادي با هم دارند و هر دو گرمايش متقارني را نشان مي دهند. از نتايج اين تحليل مي ‌توان سناريوهايي براي مطالعه موردي مناطق مختلف در زمان وقوع رويدادهاي حدي اقليمي ‌ارائه و پيش‌بيني كرد.

 نسخه قابل چاپ