پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:24 PM
| 8 : پژوهشهاي جغرافيايي زمستان 1384; 37(54):109-121. |
| گردشگري خانه هاي دوم و اثرات آن بر نواحي روستايي: فرصت يا تهديد (مورد: نواحي روستايي شمال تهران) |
| رضواني محمدرضا*,صفايي جواد |
| * دانشكده جغرافيا، دانشگاه تهران |
|
تحولات جهاني بعد از جنگ جهاني دوم از جمله در زمينههاي گسترش شهرنشيني و ايجاد شهرهاي بزرگ، آلودگي محيط هاي شهري و نيز افزايش اوقات فراغت منجر به گسترش گردشگري روستايي به ويژه مالكيت خانههاي دوم گرديد. در دهه هاي بعدي، گردشگري به عنوان ابزاري براي توسعه روستايي مطرح گرديد. در اين راستا صاحبنظران سعي نمودهاند با ارائه ديدگاه ها و الگوهاي مختلف نقش گردشگري را در توسعه روستايي ارتقا دهند. تحقيق حاضر با هدف شناخت و تحليل اثرات و پيامدهاي گردشگري و گسترش مالكيت خانههاي دوم در نواحي روستايي شمال تهران (بخش هاي لواسان و رودبار قصران) در زمينههاي زيست محيطي، اقتصادي و اجتماعي انجام شده است. نتايج مطالعات نشان ميدهد به دليل فقدان برنامهريزي و ضعف مديريت، از فرصت هاي موجود اين ناحيه در زمينه گردشگري براي تامين نيازهاي فراغتي شهروندان تهران از يك طرف و تجديد حيات اقتصادي و اجتماعي نواحي روستايي از طرف ديگر به درستي استفاده نشده است. در مقابل، تهديدهاي مرتبط با گردشگري در اين ناحيه تحقق يافته و موجب پيامدهاي نامطلوبي مانند آلودگي منابع آب، تخريب چشمانداز طبيعي، تخريب و تغيير كاربري اراضي كشاورزي و باغات، افزايش مهاجرت، ركود فعاليت هاي كشاورزي و دوگانگي اجتماعي شده است؛ در حالي كه با بهرهبرداري مناسب از فرصت ها ميتوان گردشگري خانههاي دوم را به عنوان ابزاري براي توسعه پايدار نواحي روستايي تبديل كرد. به هر حال با توجه به اين شرايط، برنامهريزي و مديريت موثر فعاليت هاي گردشگري در راستاي دستيابي به گردشگري پايدار روستايي ضروري ميباشد.
|
| كليد واژه: گردشگري روستايي، گردشگري، خانه هاي دوم، اثرات گردشگري، تهران |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
