پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:08 PM
| 10 : پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1386; 39(59):141-160. |
| بررسي ميزان مطابقت و تفاوت هاي قانون مناطق دريايي جمهوري اسلامي ايران در خليج فارس و درياي عمان (1372) با کنوانسيون حقوق درياها (1982 م) |
| افشردي محمدحسين* |
| * دانشگاه امام حسين (ع) |
|
به دنبال مذاکره هاي فراوان در خصوص حقوق و حاکميت کشورها بر درياها، در نهايت سومين کنفرانس بين المللي، پس از نه سال تلاش، در سال 1982 در جامائيکا، موفق به دستيابي به سند نهايي «کنوانسيون حقوق بين المللي درياها» در 17 فصل و 320 ماده گرديد. اين کنوانسيون با درج ملاحظاتي توسط نماينده اعزامي دولت ايران به امضا رسيده اما تاکنون به تصويب مجلس شوراي اسلامي نرسيده است. قانون مناطق دريايي جمهوري اسلامي ايران در سال 1372 (1993 م) در مجلس شوراي اسلامي به تصويب رسيده است. در اين قانون، مصوبه سال 1352 (1973 م) هيات وزيران در خصوص خط مبدا آبهاي سرزميني بدون هيچگونه تغييري مورد تاييد و تاکيد قرار گرفته است. مقاله حاضر با هدف مقايسه ميان قانون مناطق دريايي جمهوري اسلامي ايران با کنوانسيون 1982 حقوق درياها و مشخص نمودن مشابهت ها، تفاوت ها و موارد تنش برانگيز ميان اين دو سند و بررسي درگيري هاي احتمالي ميان ايران و ساير کشورها در صورت تاکيد بر بخش هاي خاصي از قانون مناطق دريايي ايران و در نهايت ارايه پيشنهادهايي براي حل مناقشه هاي احتمالي تدوين شده است . |
| كليد واژه: کنوانسيون حقوق درياها 1982، قانون مناطق دريايي ج.ا.ايران، خط مبدا آب هاي سرزميني، آب هاي داخلي، آب هاي سرزميني |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
