پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:07 PM
| 9 : پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1386; 39(59):125-139. |
| ژئومورفولوژي يخچال هاي زردكوه (بررسي اشكال ژئومورفولوژيك و حدود گسترش آنها) |
| يماني مجتبي* |
| * دانشکده جغرافيا، دانشگاه تهران |
|
بررسي تحولات اقليمي کواترنر و مواريث اقليمي آن يكي از جالب ترين مباحث ژئومورفولوژي ايران مي باشد. در اين ميان بررسي آثار يخچالي و حدود گسترش آنها در نواحي كوهستاني ايران بهترين كليد براي مرزبندي هاي مورفوكليماتيك و مورفوديناميك به شمار مي رود. ارتفاعات زردكوه بختياري به صورت نواري با عرض حدود 15 كيلومتر و با امتداد شمال غربي - جنوب شرقي و منطبق با روند كلي زاگرس، درست در روي واحد زمين ساختي زاگرس مرتفع قرار گرفته اند. در دامنه هاي شمال غربي اين رشته و پيرامون قلل اصلي آن كه بالاي 4000 متر ارتفاع دارند، بيش از 15 سيرك و زبانه يخچالي وجود دارد. اين سيرک ها تنها سيرك هاي يخچالي موجود با هسته يخي در زاگرس بختياري محسوب مي شوند. نتايج بررسي هاي مقدماتي از روي شكل هاي هوايي و نيز داده هاي ميداني تفصيلي نشان مي دهد كه حداكثر گسترش زبانه هاي يخچالي تا ارتفاع 2500 متر و محدود به بستر رود خانه كوهرنگ بوده مي باشد. مرز تشكيل سيرك هاي يخچالي نيز حداقل تا ارتفاع 3400 متر بوده است. بررسي هاي ميداني نشان مي دهد كه در حال حاضر فعاليت مشخصي در يخچال هاي زرد کوه وجود ندارد و هسته هاي يخي موجود در زير يخرفت هاي سطحي در حال ذوب تدريجي مي باشند. انتقال حجم عظيمي از يخرفت ها در طول گذر از دوره يخچالي، مخروط افكنه هاي بزرگي در انتهاي دره هاي يخچالي و تا مجاورت دره رود كوهرنگ تشكيل داده اند. اين مخروط ها تنها نمونه هاي موجود با منشا يخچالي در منطقه زردكوه مي باشند. |
| كليد واژه: كواترنر، يخچال هاي كوهستاني، زردكوه بختياري، تغييرات اقليمي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
