پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 12:01 PM
| 1 : پژوهشهاي جغرافيايي پاييز 1386; 39(61):145-159. |
| اثرات گسترش شهر مشهد بر الگوي زهكشي طبيعي و تشديد سيلابهاي شهري |
| حسين زاده سيدرضا*,جهادي طرقي مهناز |
| * دانشگاه فردوسي مشهد |
|
شهر مشهد به عنوان دومين كلان شهر مذهبي جهان و معرف يكي از كلان شهرهاي اقاليم خشك با محدوديت هاي محيطي فراواني روبروست. علي رغم محدوديت محيط طبيعي، گسترش ناگهاني شهر طي دهه هاي اخير منجر به بروز بحران هاي محيطي در اين كلان شهر شده كه از جمله بحران هاي نوظهور مي توان به كم آبي، آلودگي هوا، آسيب پذيري در برابر زمين لرزه و مشكل سيل و دفع آب هاي سطحي اشاره نمود. تشديد خطر سيل و آب گرفتگي معابر كه منجر به افزايش هزينه هاي نگهداري شهر و خسارات احتمالي جاني و مالي بيشتر خواهد شد، تا حد زيادي ناشي از اثرات توسعه شهري و تغييرات شديد ببار آمده در الگوي زهكشي طبيعي است. در اين مقاله كه از ديدگاه ژئومورفولوژي تاريخي و تلفيق آن با روش هاي تجربي، موضوع سيلاب و آب گرفتگي شهر مشهد مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفته مشخص مي نمايد كه اثرات غير مستقيم گسترش شهر در داخل حوضه هاي آبريز منتهي به شهر و اثرات مستقيم آن بر الگوي زهكشي طبيعي در محدوده گسترش بافت فيزيكي باعث تشديد شرايط سيل خيزي در اين شهر و آسيب پذيري بخش هاي وسيعي از بافت آن شده است. |
| كليد واژه: ژئومورفولوژي شهري، شهرنشيني، تغيير الگوي زهكشي طبيعي، سيلاب شهري، كلان شهر مشهد |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
