پاسخ به:بانک مقالات جغرافیا
چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 11:56 AM
| 4 : پژوهشهاي جغرافيايي بهار 1387; 40(63):47-65. |
| جغرافيا و معيشت: بررسي روند تغييرات معيشتي كوچندگان بختياري (نمونه هاي موردي: طوايف ملك محمودي و تات خيري) |
| رفيع فر جلال الدين*,قرباني حميدرضا |
| * گروه انسان شناسي، دانشكده علوم اجتماعي، دانشگاه تهران |
|
اين مطالعه با توجه به عامل جغرافيا، به بررسي روند تغييرات معيشتي كوچندگان و متغيرهاي موثر در تحول آن در ايل بختياري از شيوه دامداري سنتي در گذشته، تا استحاله اين شيوه در يكجانشيني در دوره معاصر و چگونگي بر هم كنش هاي زيست محيطي آنان مي پردازد. چنين بحث شده كه تحول كوچندگي و روي آوري به يكجانشيني در زاگرس، به عنوان راهبردي انطباقي به شرايط نوپديد زيست محيطي در ارتفاعات و به دليل محدوديت و پراكنش منابع، ضعف اقتصادي- فرهنگي در برابر با يكجانشينان، تغيير در زيرساخت معيشت و مكانيسم هاي آن مطرح است. با گسترش بخش صنعت و كشاورزي و توليدات و محدوديت هاي ناشي از آن، كوچندگان با عواملي چون: محدوديت جغرافيايي در بُعد حركتي، تلاش براي دسترسي به منابع و بر هم كنش هاي پياپي اقتصادي - اجتماعي و فرهنگي مواجه هستند. تاثير عوامل فوق در روند روي آوري كوچندگان به يكجانشيني مطرح است. مواد اصلي و مورد آزمون در بيان چنين انگاره اي از پژوهش هاي مردم شناختي دو تيره ملك محمودي و تات خيري در دو منطقه اليگودرز و شمال دزفول و همچنين از شواهد جغرافيايي و مردم شناسي تاريخي در مطالعات پيشين منطقه تشكيل يافته اند. در اين مقاله سعي شده تا روند تغييرات شيوه معيشت و زندگي كوچندگان مورد بررسي قرار گيرد. داده هاي تحقيق از طريق پژوهش هاي ميداني در تيره هاي ايل بختياري(1384) بدست آمده است. |
| كليد واژه: كوچندگي، زاگرس مركزي، شيوه معيشت، همتراز گرايي، يکجانشيني |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
