بانک مقالات جغرافیا

پيچيدگي نظام هاي شهري در جهان معاصر، ارزيابي و تبيين تغييرات آن ها را به شيوه هاي سنتي و مرسوم در دنيايي كه شهرنشيني از بزرگترين پديده هاي قابل توجه آن محسوب مي شود، امري بسيار مشكل ساخته است. در بررسي ها نشان مي دهند كه ديناميسم هاي شهري بر مقياس هاي فضايي- كالبدي متفاوتي اثر مي گذارند، لذا در اين پژوهش چارچوبي براي تهيه نقشه و تحليل الگوهاي قابل پيش بيني از گسترش شهر در مقياس هاي فضايي _ كالبدي متفاوت با هدف تحليل فرايندهاي رشد و گسترش شهرنشيني فراهم شده است. همچنين در اين پژوهش تحليل گسترش شهر به سمت به كارگيري اندازه گيري هاي فضايي تغييرات در محيط هاي شهري، ساختار پوشش زمين شهري در مقياس هاي محلي شهر زنجان در يك سطح منطقه اي، با استفاده از ابزارها و تكنيك هاي نوين سوق داده شده است. نتايج نشان مي دهد چگونه دوران نوين داده هاي سنجش از دور و شيوه هاي مناسبتر براي شناخت، مدل سازي، پيش بيني و نمايش ديناميسم هاي زماني و فضايي - كالبدي گسترش شهر در مقياس هاي متفاوت راجازه مي دهند. براي نيل به اين اهداف در پژوهش حاضر ابتدا پيشينه اي از فرايند گسترش تاريخي شهر زنجان در قالب داده هاي آماري _ گرافيكي و منابع تاريخي ارايه شده و آنگاه براي ارزيابي گسترش فضايي - كالبدي شهر دو مدل رگرسيون خطي و مدل كراس تب به عنوان روش هاي مكمل به كار بسته شده اند.نتايج تحقيق حاضر، همبستگي، شدت، وسعت و مكانيزم تبديل و تغيير كاربري اراضي شهري شهر زنجان را به عنوان برآيند و تجسم گسترش فضايي _ كالبدي آن نشان مي دهد. بر اين اساس مشخص شد كه در چه ابعاد و مقياسي كاربري شهري به ترتيب شدت عمل، كاربري هاي ارضي ديم، باير، باغ و اراضي كشت آبي پيرامون خود را تحت گسترش فضايي- كالبدي خود قرار داده است.

 نسخه قابل چاپ