بانک مقالات جغرافیا

در اين مقاله از داده هاي مربوط به دما و بارش سالانه در يك دوره آماري 44 ساله براي ايستگاه هاي منطقه شمال غرب ايران كه مشتمل بر 16 ايستگاه سينوپتيك مي باشد استفاده شده است. از بين اين ايستگاه ها تعداد 8 ايستگاه كه داراي كامل ترين آمار بوده و منطقه مورد مطالعه را تحت پوشش قرار مي دهند انتخاب شده و تجزيه و تحليل داده ها در مورد اين ايستگاه ها انجام گرديده است. روش مورد استفاده در اين پژوهش مدل هاي تابع تبديل مي باشد كه جز روش هاي تجزيه و تحليل سري هاي زماني است. در همين راستا ابتدا ايستگاه ها بر اساس روش مذكور مدل سازي شده و سپس تحليل داده ها و عمل پيش بيني بر روي آن ها انجام گرفته است نهايتا با استفاده از آزمون روند، ايستگاه هاي مطالعه شده مورد آزمون قرار گرفته و معني داري روند نوسان هاي دما و بارندگي در آن ها مشخص شده است. نتايج حاصل از اين مطالعه در زمينه بررسي روند دماي سالانه نشان مي دهد كه سه ايستگاه ميانه، تبريز و ماكو داراي روند معني دار مي باشند. در زمينه بررسي روند بارندگي سالانه نيز طبق نتايج آزمون روند، ايستگاه هاي تبريز، اردبيل، اروميه و خوي داراي روند معني دار بوده و در همه آن ها بارندگي سالانه داراي روندي نزولي مي باشد.