بانک مقالات علوم اجتماعی

مقاله حاضر پژوهشي انسان شناختي در حوزه شهري و اوقات فراغت است. اساس کار در اين پژوهش مبتني بر نقش و تاثير گذران اوقات فراغت بر شکل گيري شخصيت افراد و نيز ايجاد و پيدايش گونه هاي شخصيتي متاثر از چنين فرايندي است.

افراد مورد مطالعه، دو گروه از دختران دبيرستاني شهر تهران بوده اند. اعضاي گروه الف از بعد اقتصادي و فرهنگي و سلسله مراتب طبقاتي در زمره طبقه بالا و افراد گروه ب در طبقه پايين جامعه تعريف شده اند. نگرش ها و روي کردهاي خانواده هاي گروه اول بيشتر مدرن و گروه دوم سنتي است. نتايج پژوهش نشان مي دهند که اين روي کردها و نيز پايگاه اقتصادي و فرهنگي چنين خانواده هايي در نوع گذران فراغت هر دو گروه اثر گذاشته است به طوري که دختران گروه الف از تنوع فراغتي بيشتري برخوردار بوده و علاوه بر گذران فراغت در خانه، در خارج از خانه نيز فعاليت دارند و برعکس فراغت گروه ب بسيار کم تنوع و محدود بوده و تا حد زيادي در فعاليت هاي داخل خانه متمرکز است. نتايج اوقات فراغت در گروه اول، فرصت تفريح و سرگرمي بيشتري را براي آنها فراهم کرده و موجب شده است خصايص و رفتارهاي شخصيتي خاصي چون برون گرايي، اجتماعي بودن، فعال و خلاق بودن در آن ها شکل بگيرد و در مواردي به دليل عدم توجه و عدم کنترل و مديريت صحيح به وسيله خانواده برخي هنجارشکني هاي زيان بار نيز در آنها ديده شده است. عوامل ياد شده و نيز شرايط سخت زندگي، دختران گروه ب را مجبور به انجام کارهاي سنگين در خانه کرده، بنابراين فرصت تفريح و سرگرمي را از آن ها گرفته است. اين عوامل سبب بروز و پيدايي خصايص و رفتارهاي شخصيتي خاص و گاه نامطلوبي نيز شده است نظير درون گرايي، انزوا، انفعال، نداشتن خلاقيت، شرم، خجالت و کم رويي.

 نسخه قابل چاپ