پاسخ به:بانک مقالات علوم اجتماعی
یک شنبه 17 اردیبهشت 1391 7:41 AM
| 2 : مجله انسان شناسي (نامه انسان شناسي) پاييز و زمستان 1384; 4(8):17-29. |
| ويژگي هاي تاريخي - فرهنگي و تحولات معاصر مديريت محله شهري در ايران مطالعه موردي «شهرداري محله» در تربت حيدريه |
| ايماني جاجرمي حسين* |
| * گروه توسعه، دانشكده علوم اجتماعي، دانشگاه تهران |
|
مروري بر تاريخچه مديريت محله و مطالعات موردي تجزيه «شهرداري محله» در شهر تربت حيدريه دو بخش اصلي اين مقاله را تشکيل مي دهند. در گذشته شهرها از چندين محله تشکيل مي شدند که هر محله از استقلال نسبي و مرزهاي کالبدي و اجتماعي مشخص برخوردار بود. کدخدايان محلات مسووليت مديريت محله را بر عهده داشتند و زيرنظر کلانتر و حاکم شهر وظايف خود را شامل رسيدگي به امور عمومي و گردآوري ماليات، انجام مي دادند. همبستگي دروني شديد در محلات، ضعف پيوندهاي ميان محله اي و منافع حاکميت شهري در عدم اتحاد مردم سبب شده بود تا شهرهاي ايران شاهد ناآرامي ها و درگيري هاي ناشي از ستيز ميان محله ها باشد. در دوران معاصر به ويژه از دهه 1340 با دخالت دولت متکي به درآمدهاي نفتي در شهرها و اجراي سياست هاي شهرسازي مدرنيستي، ساختارهاي سنتي زندگي شهري از جمله محله ها دچار دگرگوني هاي اساسي شد. با اين وجود در مناطق سکونتگاهي غيررسمي به دليل وجود منافع مشترک ناشي از مقابله با سياست هاي رسمي نوعي از همبستگي محله اي که به ويژه در هنگام مواجهه با سازمان هاي رسمي فعال مي شد، ايجاد شد. تشکيل شوراهاي اسلامي شهرها در 1377 موجبات توجه دوباره به زندگي محله اي را فراهم ساخت. برخي تجربه هاي مديريت محله اي در شهرهاي تهران، سنندج، زاهدان و تربت حيدريه انجام شد. بررسي موردي تجربه تربت حيدريه نشان مي هد که با وجود انگيزه شهروندان براي مشارکت در مديريت محله، عواملي مانند ماهيت تمرکزگراي نظام برنامه ريزي شهري و شکاف ميان مديران و کارشناسان شهري و مردمان عادي، موفقيت اين تجربه ها را با محدوديت مواجه سازد. |
| كليد واژه: مديريت محله، کدخدا، مشارکت، شهر، اسکان غيررسمي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
