بانک مقالات علوم اجتماعی

اين مقاله، گزيده ‌اي از يک پژوهش دانشگاهي است كه به بررسي پديده جهاني شدن و تاثير آن بر نقش رسانه ‌ها در حوزه فرهنگي ايران و نيز به بررسي اين مساله مي ‌پردازد كه جهاني شدن چه تاثيري بر نقش تلويزيون ايران در حوزه فرهنگ داشته و اين که عملکرد بهينه تلويزيون در اين زمينه چه بايد باشد.
در اين تحقيق دو هدف عمده دنبال شده است. اول، بررسي وضع موجود (چگونگي عملكرد) تلويزيون ايران در حوزه ‌هاي مختلف فرهنگ با توجه به جهاني شدن در اين زمينه و دوم، تصويرسازي وضع مطلوب تلويزيون با توجه به جهاني شدن در حوزه‌ فرهنگ.
جهت انجام بخش اول پژوهش، از روش تحليل محتوا (Content Analysis) و از تكنيک پرسشنامه معكوس (Inverse Questionnair) استفاده شد. در بخش دوم، جهت بررسي وضعيت مطلوب تلويزيون با توجه به جهاني شدن در حوزه فرهنگ، از روش دلفاي (Delphi) استفاده گرديده است. نتايج به دست آمده نشان مي ‌دهد که هرچند تلويزيون ايران در بسياري از حوزه‌ هاي فرهنگ الگوهاي جهاني را ترويج مي ‌کند، اما در کل در حوزه فرهنگ، به طور سنتي عمل مي‌ نمايد. شايان ذكر است كه ديدگاه‌ ها و نظرات خبرگان در بخش دلفاي، راه ‌کارهاي مناسبي را براي مديريت جهاني شدن در حوزه فرهنگ براي متوليان اين رسانه ارايه داده است.

 نسخه قابل چاپ