بانک مقالات علوم اجتماعی

ابودهبل الجمحي يکي از شاعران چيره دست سده اول هجري در عرصه ادبيات عربي است که از شعر به عنوان ابزاري براي مبارزه با ستم و خودکامگي ها بهره جسته است. او در دوران زندگي، سرور قبيله خود بود و در شمار پنج تن شاعر مشهور قريش به حساب مي آمد؛ البته در دوره هاي بعد به عللي چندان مورد توجه قرار نگرفت؛ به نظر مي رسد علت اصلي اين عدم استقبال، بعضي از غزلهاي اوست.
در اين تحقيق پس از نگاهي گذرا به زندگي و شخصيت و مقام شاعري او، ثابت شده که اين مضامين يا غزلهاي خاص، از نوع غزلهاي کيدي است و يکي از ابزارهاي مبارزاتي شاعر در مقابل ستمگران به حساب مي آيد. شايان ياد است که الجمحي تا پايان عمر، هرگز از راه اسلام راستين و رسالت فکري خود در دفاع از ستمديدگان، بر نگشت.

 نسخه قابل چاپ