بانک مقالات علوم اجتماعی

در اين مقاله ارتباطات علت و معلولي بين رشد اقتصادي، رشد صادرات و رشد عوامل توليد (نيروي کار و سرمايه)، در قالب يک الگوي خود رگرسيوني برداري، براي اقتصاد ايران در دوره 72-1338 بررسي شده است.
ايستايي مجموعه هاي استفاده شده، در الگو با آزمونهاي ديکي - فولر (DF) ديکي - فولر تعميم يافته (ADF) و با استفاده از مقادير بحراني مکينون، آزمون گرديده است. طول وقفه هاي هر متغير در هر يک از معادلات با استفاده از روش دنباله اي هسيائو (1979) که بر اساس تعريف "گرانجر" از عليت و معيار حداقل خطاي نهايي، پيش بيني (FPE) آکائيک بنا گرديده، تعيين شده است. پس از شناسايي معادله هاي الگو با روش رگرسيون بظاهر غير مرتبط تکراري (ISUR) زلنر برآورده گرديده و همه برآوردها با استفاده از نرم افزار کامپيوتري TSP7 انجام شده است.
با توجه به اينکه برآوردهاي به دست آمده از روش تکراري زلنر، بعد از همگرا شدن، معادل با برآوردگرهاي حداکثر درستنمايي مي باشند، براي آزمون فرضها از آزمونهاي والد استفاده کرده ايم.
براي تعيين ارتباط علت و معلولي بين متغيرها با الگو، ابتدا آزمونهايي جهت اثبات کفايت و مناسب الگو، با بيش از حد برازش نمودن و کمتر از حد برازش نمودن الگو انجام شده که کفايت الگو به اثبات مي رسد. آزمونهاي والد، حکايت از آن دارند که رشد صادرات، علت رشد اقتصادي است؛ يعني نتايج از فرضيه رشد متکي به صادرات حمايت مي کنند، بين متغيرهاي رشد سرمايه و رشد اقتصادي و همچنين بين رشد عوامل توليد (رشد سرمايه و رشد نيروي کار)، ارتباط علي بازخور وجود دارد. رشد سرمايه نيز علت رشد صادرات است که نشانگر حمايت داده هاي ايران از قضيه "ريبزينسکي" است.

 نسخه قابل چاپ