بانک مقالات علوم اجتماعی

در بررسيهاي ناحيه اي كشورهاي در حال توسعه به انواع روابط متقابل بين شهر و روستا اشاره مي شود. تفاوتهاي فضايي بيشتر مي تواند ناشي از بهره برداري بيشتر شهر از منابع روستايي باشد و تفاوتهاي كمتر مبين وجود روند «گسترش» در ناحيه است.
مقاله حاضر روابط موجود بين شهر و روستا را در «ناحيه ايرانشهر» از استان سيستان و بلوچستان مطالعه مي كند و اين فرضيه را مورد آزمون قرار مي دهد كه الگوي روابط موجود بين شهر و روستا در ناحيه با هيچ يك از دو الگوي مزبور مطابقت ندارد.
مقاله پس از مروري بر مطالعات پيشين، داده هاي جمع آوري شده را بر اساس تحليل «ارتباطات فضايي» و با استفاده از برخي مدلهاي مربوط مورد تجزيه و تحليل قرار مي دهد و نتيجه مي گيرد كه؛ در اين ناحيه زندگي روستايي مبتني بر توليد كشاورزي، قدمت و پويايي لازم را ندارند، درآمد حاصله از صادرات نفت بدليل موقعيت حاشيه اي ناحيه، در آنجا سرمايه گذاري نشده است. بنابراين، الگوي روابط شهر و روستا با دو الگوي مزبور تفاوت دارد؛ در الگوي موجود روند «گسترش» بدون دخالت مستقيم دولت امكان پذير نمي باشد.