بانک مقالات علوم اجتماعی

دوران بين دو جنگ جهاني براي ملت عرب دوران حساسي بود. چه، آنان هنوز از استبداد عثماني خلاصي نيافته، به استعمار خارجي گرفتار آمدند و کشورهاي عربي هر کدام بنحوي تحت الحمايه استعمارگران بزرگي چون بريتانيا و فرانسه و ايتاليا گرديدند. از آن پس جنبشها و شورشهايي در مصر و سوريه و عراق شکل گرفت و اعتراضات مردمي به برنامه ها و اهداف استعماري کشورهاي سلطه گر و دولتهاي منصوب جيره خوار آنان فزوني يافت.
در اين ميان، شعرا با سلاح قلم و شعر و احساس وارد عرصه مبارزه شده، باب جديدي در استعمارستيزي گشودند.
آنان ضمن اعتراض به وجود بيگانگان در کشور خويش که موضوع اصلي و سر منشا و در صدر موضوعات ديگر است، به ملت در برابر نيرنگبازيها و مکر و حيله استعمارگران هشدار داده، آنان را از فريب خوردگي بر حذر داشتند. همچنين توطئه هاي بيگانگان را که در قالب عقد پيمانها و انتخابات صوري و پارلمانهاي فرمايشي شکل مي گرفت، با محکوم کردن آن، خنثي مي کنند.
بنابراين موضوعاتي که بيش از همه، اشعار آنها را تحت الشعاع قرار داد، عبارتند از:
الف- اعتراض به بيگانگان ب- هشدار در برابر نيرنگ استعمارگران ج- محکوم کردن انتخابات و پارلمانهاي فرمايشي و عقد پيمانها که در اين مقاله جداگانه به آنها پرداخته شده است.

 نسخه قابل چاپ