بانک مقالات علوم اجتماعی

هدف اين تحقيق، بررسي ترکيبات حرف اضافه دار گيلکي و مقايسه نتايج آن با نظريه چامسکي، در خصوص پارامتر هسته مي باشد. براي انجام تحقيق، 1200 آزمودني از دو شهر فومن و رشت انتخاب و بر اساس متغيرهاي سن، جنس، سواد و مکان به دوازده گروه تقسيم شدند. 20 جمله به طور تصادفي از کريستن سن (102-97: 1375) انتخاب شد و پس از اعمال اصلاحات واژگاني و ساختاري مورد استفاده قرار گرفت. در هر جمله، يک جاي خالي وجود داشت که مي بايست با يک عبارت حرف اضافه دار مناسب تکميل مي شد. از اين تعداد آزمودني، 24020 ترکيب جمع آوري شد. ترکيبات به دست آمده به چهار گروه بدون حرف اضافه، داراي حرف اضافه پيشين، داراي حرف اضافه پسين و سرانجام ترکيبات داراي هر دو نوع حرف اضافه پيشين و پسين، به طور همزمان، تقسيم شدند. يافته ها نشان داد که در اين زبان به جاي اين که پارامتر هسته دوتايي باشد، سه تايي است. به بيان ديگر، در ترکيبات حرف اضافه دار گيلکي، سه نوع ساختار به چشم مي خورد: (1) هسته - آغازين (2) هسته - پاياني و سرانجام ترکيبي از موارد (1) و(2) .

 نسخه قابل چاپ